Hoe God aanwezig is in Friesland

Bethel

Afgelopen zomer was ik een weekend in Friesland om daar te wandelen. Eerst bezocht ik Molkwerum. Een schitterend dorpje vlakbij Stavoren. De kerk was open en 10 minuten na binnenkomst zat ik achter het orgel. Na afloop had ik nog een gesprek met oudere dames die trouw kerkganger waren en me vertelden dat ze het fijn vonden mensen te ontvangen in hun kerk. Ze nodigden iedereen uit om de dag erna ook de eredienst te bezoeken. Ik vertrok met de mededeling dat ik van plan was in Workum te overnachten en daar ter kerke te gaan. Via Hindeloopen kwam in Workum aan. Komend over de dijk zie je van een afstand al de Grote of Sint Gertrudiskerk met de losstaande toren. Ik nam me voor de volgende morgen daar naar de kerk te gaan. Wat betreft het orthodoxe gehalte van Friese PKN-kerken maakte ik me eerlijk gezegd geen illusies. Waarschijnlijk had ik gezelschap van wat oudere mensen en was de kerk 3 maten te groot.

Op zondagmorgen liep ik naar de kerk toe. De stem van de zware klok klonk uitnodigend over het stadje. Hoe dichter ik bij de kerk kwam hoe verbaasder ik werd. Bij de kerk was het een drukte van belang en de kerk zat 20 minuten voor aanvang al bijna voor de helft vol. Op de liturgie signaleerde ik een drempelgebed, een apart gebed voor de gaven van de gemeente en liederen uit het Liedboek 2013. Ik taxeerde al zittend in de bank de modaliteit van de gemeente.

De toenemende drukte in de kerk dissoneerde eerlijk gezegd met mijn verwachting. In Friesland was de kandelaar toch al grotendeels weggenomen, met Jorwerd op een steenworp afstand als absoluut dieptepunt.

Om 9:30 uur was de kerk bijna vol en begon de dienst. Na een stoer gezongen psalm 100 inclusief het schitterende 3e vers (Treedt statig binnen door de poort. Hier staat zijn troon, hier woont zijn Woord) begon bij mij het kwartje te vallen: ik was misschien wel met erg weinig verwachting naar de kerk gegaan.

De preek ging over Markus 3. De voorganger behandelde het gedeelte waarin de schriftgeleerden de suggestie opperden dat het genezende werk van Jezus duivelswerk

zou zijn. Hij behandelde aan het eind het risico van de zonde tegen de Heilige Geest: mensen die kennis aan de waarheid hebben sluiten zich bewust af voor de bron van de genade. Het was een indrukwekkende eredienst.

Het hield me heel die zondag en daarna bezig. Verwacht ik als trouwe kerkganger niet veel te weinig van een samenkomst. Zitten mijn vooroordelen me (dus) niet danig in de weg ? Misschien herkent u en jij deze ervaring wel. Voor mij was het in ieder geval een les. En…ik ga zeker nog eens naar Workum. In het weekend, voor alle duidelijkheid.

Jan-Simon Huijser